ديروز طبق معمول همراه خانواده، جهت هواخوري و حضور در طبيعت، پس از يك هفته كاري سخت، راهي پارك ارم شديم. حضور انبوه خانواده ها كه در كنار درياچه زيراندازي پهن كرده بودند و مشغول تناول تنقلات، هندوانه، چاي و قليان بودند، صحنه زيبايي خلق كرده بود. جالب اينكه از هر خانواده يك ماهيگير نيز چوب خود را علم كرده و مرتب در حال طعمه زدن و پرتاب بود. واقعاً صحنه جالبي بود. در هفته هاي قبل، اكثر خانواده ها پايين تر از درياچه روي سكوهاي مخصوص خانواده و يا در چمن ها، اتراق مي كردند، اما ديروز شوق نزديكي به درياچه باعث شده بود تمام كناره و راهرو درياچه، نشمين گاه خانواده ها گردد و جا براي افراد ديگر باقي نمانده بود. متاسفانه اگر مي دانستم قرار است چنين گزارشي تهيه كنم، حتماً چند عكس مي گرفتم و خدمت شما سروران ارائه مي نمودم. اما هدف از نوشتن اين پست كه ديشب در واپسين لحظات به فكرم خطور كرد، ديدن صحنه هايي بود كه فكرم را مشغول نموده بود: طبخ و مصرف ماهي كاراس!!
لطفاً بر روي ادامه مطلب كليك فرمائيد ...
برچسب:
نویسنده: هستی خلیلی